Νέος νόμος για δάνεια σε ελβετικό φράγκο: Τι αλλάζει στην πράξη;

Ο πρόσφατος νόμος (α. 128 Ν. 5264/2025) που αφορά τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο παρουσιάστηκε ως μία σημαντική νομοθετική παρέμβαση υπέρ των δανειοληπτών. Ωστόσο, μια πιο προσεκτική νομική προσέγγιση αποκαλύπτει ότι η πραγματική επίδραση νόμου είναι πιο σύνθετη… 

Τα βασικά σημεία του νόμου

Όσον αφορά τα μη ενήμερα δάνεια (με καθυστέρηση τουλάχιστον 90 ημερών) σε ελβετικό φράγκο, με τον ως άνω νόμο θεσπίστηκε τεκμήριο συναίνεσης του συνόλου των πιστωτών (συμπεριλαμβανομένων Δημοσίου και χρηματοδοτικών φορέων) σε περίπτωση αίτησης στον εξωδικαστικό μηχανισμό.

Όσον αφορά τα εξυπηρετούμενα ή ρυθμισμένα δάνεια σε ελβετικό φράγκο, δίνεται η δυνατότητα στους δανειολήπτες κατάρτισης πρόσθετης πράξης με την Τράπεζα και με αυτήν μετατροπής της συνολικής οφειλής από ελβετικό φράγκο σε ευρώ με ειδικούς όρους βελτιωμένης ισοτιμίας, που διαμορφώνεται σε συνάρτηση με τα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια. 

Έχουν διαμορφωθεί 4 κατηγορίες με εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια με 15-50% βελτιωμένη ισοτιμία (ελβετικού φράγκου σε ευρώ) και σταθερό επιτόκιο, όπως αυτά ορίζονται ανά κατηγορία. Η ένταξη του δανειολήπτη σε μια από αυτές τις κατηγορίες βεβαιώνεται μετά από σχετική αίτηση που υποβάλλεται ηλεκτρονικά στην ειδική σχετική πλατφόρμα. 

Μετά τη μετατροπή, η συνολική διάρκεια του δανείου σε ευρώ δύναται, μετά από αίτημα του δανειολήπτη που συνυποβάλλεται με την αίτηση, να παραταθεί για χρονικό διάστημα έως πέντε (5) ετών, με ανώτατο όριο το ογδοηκοστό (80ό) έτος αυτού.

Σημεία προβληματισμού

❗Αν έχει υπάρξει μείωση της οφειλής συνεπεία σύμβασης ρύθμισης, ο ευνοϊκός υπολογισμός της ισοτιμίας γίνεται στο ποσό της οφειλής, όπως είχε διαμορφωθεί κατά τον χρόνο πριν από την τελευταία ρύθμιση, αφού αφαιρεθούν τυχόν καταβολές κεφαλαίου που έλαβαν χώρα από τον χρόνο ρύθμισης έως την ημέρα υποβολής της αιτήσεως στον πιστωτή για τη μετατροπή.

❗Εγγυητές, συνοφειλέτες και τρίτοι που έχουν παράσχει εμπράγματη ασφάλεια συναινούν με απλή έγγραφη δήλωσή τους προς τον πιστωτή για το υποβληθέν αίτημα ένταξης. Σε περίπτωση μη συναίνεσής τους, η ρύθμιση θα γίνεται μόνο για τον δανειολήπτη, μη δυνάμενων των εγγυητών ή συνοφειλετών να επωφεληθούν από τα ευεργετήματα αυτής.

❗Με την ένταξη στη ρύθμιση του νέου νόμου καταργούνται εκκρεμείς δικαστικές διαδικασίες που εκκρεμούν σε οποιοδήποτε στάδιο και αν βρίσκονται και παύουν τυχόν ισχύουσες συμβάσεις ρύθμισης οφειλών και τυχόν διωκτικά μέτρα των πιστωτών ή των διαδόχων τους.

❗Σε περίπτωση καταγγελίας του δανείου λόγω μη εξυπηρετήσεώς του μετά την ένταξη, ο δανειολήπτης οφείλει και το ποσό σε ευρώ που προκύπτει εάν η μετατροπή είχε γίνει στην τρέχουσα ισοτιμία ευρώ – ελβετικού φράγκου, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο ευνοϊκός υπολογισμός της ισοτιμίας.

Τελικά τι αλλάζει στην πράξη;

Η νομοθετική αυτή πρωτοβουλία θα μπορούσε να κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, ωστόσο δεν αντιμετωπίζει συνολικά το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν χιλιάδες δανειολήπτες.  Η προβλεπόμενη βελτιωμένη ισοτιμία φαίνεται να εφαρμόζεται κυρίως σε συγκεκριμένες περιπτώσεις ενήμερων μόνο δανείων, και μάλιστα αφορά περιοριστικά δανειολήπτες με ελάχιστα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια.

Έτσι όπως προβλέπεται από την νομοθετική αυτή ρύθμιση, η εφαρμογή της ευνοϊκής ισοτιμίας είτε περιορίζεται είτε δεν ενεργοποιείται, με αποτέλεσμα το τελικό όφελος να είναι αισθητά μικρότερο από αυτό που αρχικά προβάλλεται. Η πρακτική εφαρμογή δείχνει ότι η “βελτιωμένη ισοτιμία” δεν λειτουργεί ως οριζόντια λύση, αλλά ως ένα εργαλείο με περιορισμένο πεδίο, το οποίο σε αρκετές περιπτώσεις δεν επιφέρει την αναμενόμενη ελάφρυνση. 

Κατά συνέπεια, απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή από τους δανειολήπτες, καθώς η ένταξη σε ρυθμίσεις ή διαδικασίες χωρίς πλήρη νομική αξιολόγηση ενδέχεται να οδηγήσει σε διαφορετικά – και όχι πάντα ευνοϊκά – αποτελέσματα, καθώς οι νομικές συνέπειες μπορεί να διαφέρουν από δανειολήπτη σε δανειολήπτη.